ခိုးဆိုးလုႏႈိက္ ရုပ္ရွင္ႏွင့္ ကၽြန္မ၏ အျမင္

ျမန္မာ့ျမန္မာ့ ရုပ္ရွင္ (လူႀကိဳက္မ်ားေနတဲ့ ခိုးဆိုးလုႏႈိက္ ရံုတင္ကားႀကီးအေၾကာင္း)

အစကေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူးလို႔ လုပ္ထားတာ၊ အခုေတာ့ ေျပာလိုက္ဦးမယ္။

ခိုးဆိုးလုႏႈိက္ ရုပ္ရွင္က အစမွာေတာ့ ကင္မရာအထားအသို၊ အလင္းအေမွာင္ေတြ ေကာင္းပါတယ္။ တာထြက္ေကာင္းတယ္ေပါ့ေနာ္၊ ရိုက္ထားတဲ့ ပံုစံက Long film ပံုစံ၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ တကယ့္သရုပ္ေတြကို ေပါင္းစပ္ရိုက္ထားတယ္။ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြ မၾကည့္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေနမလဲ ဆိုၿပီး ဒီကားကို သြားၾကည့္ျဖစ္တာ အင္း မဆိုးဘူးလို႔ စိတ္ထဲေတြးမိတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ အထင္ႀကီးခံရမႈက သိပ္ၾကာၾကာ မခံလိုက္ပါဘူး။ ျပည္သူ႔ရဲတစ္ေယာက္ ေပၚလာတဲ့အခိုက္အတန္႔မွာေပါ့။ သူခိုးလိုက္ဖမ္းတာလား၊ ေမာ္ဒယ္ရွိဳးေလွ်ာက္တာလား။ ဘာလို႔ဆို သူခိုးကိုကန္လိုက္ၿပီး သူ႔ကိုရိုက္ျပေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လာတာ သူခိုးတစ္ေယာက္ကို ဖမ္းဖို႔မဟုတ္ဘဲ စကားေျပာရင္း ေမာ္ဒယ္ေလွ်ာက္လာေနတယ္။ သူေျပာေနတုန္းေတာင္ သူခိုးက ထေျပးရင္ လြတ္ႏိုင္တယ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ ေသနတ္ႀကီးထုတ္ၿပီး သူခိုးကိုခ်ိန္ရင္း ဘာေတြေျပာမွန္းလည္း မသိဘူး။ တကယ္က ေသနတ္ေတာင္ထုတ္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူး။ အခုဟာက ဘယ္လိုျဖစ္သြားလဲဆို ျပည္သူ႔ရဲက ေသနတ္ဗန္းျပၿပီး လူေတြကို ေျခာက္လွန္႔ေနတဲ့ပံု ျဖစ္သြားတယ္။ လက္ထိပ္ေလာက္ထုတ္ရင္း စကားေျပာတယ္ဆိုေတာ္ေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီရဲကိုကို က ရဲသင္တန္းမွာ training ေတာ္ေတာ္ မမိခဲ့တဲ့ပံုပဲ၊ အသားေတြက ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာနဲ႔။ ရဲထဲမွာ အဲ့ေလာက္ အသားျဖဴတဲ့ရဲ ကိုယ့္ရည္းစားကလြဲလို႔ တျခားဘယ္သူ႔ကိုမွ မျမင္ဖူးတာ တကယ္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက နယ္ေျမရဲေတြက ဒီလူ ၄ ေယာက္အေၾကာင္းကို သိေနပါလ်က္နဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ မင္းသမီးဆီသြားၿပီး ဘယ္တုန္းက ဘယ္သူခိုးရိုက္ထားမွန္းမသိတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြျပၿပီး စကားႀကီးစကားက်ယ္ေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနလည္းဆိုတာ စဥ္းစားလို႔ကိုမရဘူး။ သူတို႔အဲ့ေလာက္ေျခရာခံႏိုင္ေနရင္လည္း တခါတည္းနဲ႔လိုက္ဖမ္းလိုက္ပါလားလို႔၊ ရဲေတြကို အားမရလိုက္တာ။

မနက္က ဖတ္လိုက္ရတဲ့အထဲ ပါတဲ့စကားကို ကၽြန္မလည္း ထပ္ေျပာပါမယ္။ ဘယ္ရုပ္ရွင္မွာမဆို ၾကည့္ေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူၾကမ္းမင္းသားေတြကိုပဲ ေပးၿပီးယုတ္မာထားတာလားလို႔ ေမးလည္း ေမးခ်င္တယ္၊ ေမးလည္းေမးရဲဘူး။ ဘာလို႔ဆို ခဏခဏၾကားေနရတဲ့ အဲဒီ့ မယုတ္မာဘူးဆိုတဲ့ စကား။ ဓာတ္ျပားေဟာင္းေတြျပန္ျပန္ဖြင့္ေနတာလဲ ရပ္သင့္ေနပါၿပီ။ ထပ္ခါထပ္ခါ ၾကားေနရေတာ့ ရိုးလာတယ္။

ေနာက္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြကို ကေလးေတြေကာ၊ လူႀကီးေတြေကာ လာၾကည့္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီရုပ္ရွင္က ကေလးေတြၾကည့္ဖို႔ သိပ္မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ ျမင္မိတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆို တစ္ခ်ိဳ႕စကားေတြက လူႀကီးေတြအတြက္ ဟာသျဖစ္ေနေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕စကားေတြက ကေလးေတြနားေထာင္သင့္တဲ့အရာေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ၾကည့္ၿပီးသား လူေတြသိပါလိမ့္မယ္။ စကားအသံုးအႏႈန္းေတြက ဇာတ္ေဆာင္ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီရမယ္ဆိုတာသိပါတယ္။ အဲ့ဒါမွလည္း ၾကည့္ေကာင္းမွာေပါ့။ ကေလးေတြအတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕ကားေတြကို အသက္အကန္႔အသတ္နဲ႔ ထုတ္လုပ္သင့္ေနၿပီ။

ေျပာမယ္ဆို ေျပာစရာေတြက ကုန္မွာမဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ကိုယ္ျမင္တာေလးေတြကိုပဲ ေထာက္ျပပါ့မယ္။ ရပ္ကြက္ထဲ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ျဗန္းကနဲေနေအာင္ ပါးရိုက္လိုက္တဲ့အခန္း။ ဘယ့္ႏွယ္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အဲ့လိုပဲ ရိုက္လို႔ရလား… ေမးခ်င္မိတယ္။ ကိုယ္လည္း မိန္းမတစ္ေယာက္ပဲေလ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ေမးခ်င္တာ အဲ့လို ပါးရိုက္ရေလာက္ေအာင္အထိ ဇာတ္လမ္းကို ေရးစရာလိုလို႔လား။

ေနာက္ၿပီး သင္ဇာဝင့္ေက်ာ္က သူေဌးသမီး၊ ပိုက္ဆံရွိ၊ ေက်ာင္းၿပီးထားလို႔ သင္တန္းတက္ေနတဲ့ အရြယ္… အဲ့လိုအရြယ္မွာေတာင္ ျမင့္ျမတ္က ဘာအလုပ္လုပ္လဲ၊ ဘယ္နားေနလဲ ဆိုတာမ်ိဳးကို စိတ္မဝင္စားဘဲ ရည္းစားထားတယ္ဆိုတာ ေတာ္ရံု skill နဲ႔ေတာ့ရမယ္မထင္။ တခါတေလၾက ေတြးမိတယ္… ကိုယ္ေတြကဘဲ အဘက္ဘက္ကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္တာလား။ အကုသိုလ္မ်ားတယ္။ ရည္းစားျဖစ္တာကလဲ ျမန္ခ်က္၊ လြယ္ခ်က္။ ထားပါေတာ့ ရည္းစားျဖစ္သြားတယ္ပဲ။ တြဲေနရင္းနဲ႔ သူဘယ္သူဆိုတာ သိရမွာေပါ့။ မသိရင္ေတာင္ ေလ့လာရမွာေပါ့။ ေလ့လာခ်င္တဲ့စိတ္မရွိတဲ့ လူဟာ တျခားသူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုျဖစ္ႏိုင္မလဲ။ စဥ္းစားၾကည့္တာပါ… တျခားသူတစ္ေယာက္အေပၚ စိတ္ဝင္စားမႈမရွိတဲ့ relationship က နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႏိုင္သလားပဲ။

တကားလံုး မိန္းမဆန္ဆန္ ထဘီနဲ႔ ျမန္မာအက်ီၤဝတ္ထားတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္က ေနာက္ဆံုးလည္းက်ေရာ ခ်က္ခ်င္းႀကီး ေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာ။ ဟာသက အခုမွလာတာ။ ဆိုင္ကယ္ၾကားထဲ ညွပ္ထားတဲ့ ဓားေျမွာင္ကို ဟန္ပါပါနဲ႔ ဆြဲထုတ္၊ ဓားေျမွာင္ကို အိတ္ထဲကေန အေသအခ်ာထုတ္၊ ၿပီးေတာ့ ဖိနပ္ေတြဘာေတြေကာက္ခၽြတ္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ေနေဒြးကို ဓားနဲ႔ေျပးထိုး၊ ဖိနပ္ခၽြတ္တဲ့အခန္း အရမ္းမိုက္လြန္းလို႔ မရယ္ဘဲ မေနႏိုင္ ထရယ္မိ၊ သရုပ္ေဆာင္တာပဲ ပီျပင္လြန္းေနလား မသိ၊ ဓားနဲ႔ထိုးတာမွ ၃ ခ်က္ေတာင္ပဲ။ ေနေဒြးမွာ ဘာမွေတာင္ ျပန္မလုပ္ႏိုင္ရွာ။

ဒီဇာတ္လမ္းမွာ ခိုးတဲ့အခန္းသိပ္မေတြ႔မိ၊ လုတဲ့အခန္းသိပ္မပါ၊ ဒါေပမယ့္ လိမ္တဲ့အခန္းေတြေတာ့ အမ်ားသား၊ ဗီဒိုပို႔တယ္ဆိုၿပီး လိမ္တယ္၊ ဘိုးေတာ္အေယာင္ေဆာင္ၿပီး လိမ္တယ္။ တကယ္က ခိုးဆိုးလုႏႈိက္ နာမည္မတပ္ရဘူး။ လိမ္ဆိုးလုႏိႈက္ လို႔ တပ္ရမွာ။ လိမ္တာ၊ ဆိုးတာပဲေတြ႔တယ္။ ဇာတ္ကားက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဂြမ္းသြားတာ။ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ စကားမ်ား၊ ျပႆနာေတြတက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး ေသၾကရ။ ခိုးတဲ့ ဆိုးတဲ့ လူေတြက ဒီလိုပဲ ဇာတ္သိမ္းမယ္ဆိုတာ ေျပာခ်င္ရင္လည္း တျခားနည္းနဲ႔ ေပးေသၾကရင္ ပိုေကာင္းမလားလို႔။ ၾကားထဲက မိန္းမေတြကပဲ မေကာင္းသလိုလုိ။

ၾကည့္ၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ရယ္လိုက္ရလို႔ ေမာတာ ေမာတာ၊ ဒါေပမယ့္ ထြန္းထြန္းေသေနတဲ့အခန္းေတာ့ ႀကိဳက္တယ္။

(22.July.16)