ျဖစ္လာဖို႔ေကာင္းပါရဲ့...

"ျဖစ္လာဖို႔ေကာင္းပါရဲ့..."

တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အရာကိုမွ ျဖစ္လာဖို႔ေကာင္းပါရဲ့ဆိုၿပီး ဆုေတာင္းမိတယ္…ကိုကို။
ကိုကို ဘာလို႔ကိုကို႔ညီနဲ႔ ညီမေလးကို ထားသြားရတာလဲ။ ကိုကို႔ကို ညီမေလးတစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ မျမင္ေတြ႔လိုက္ရေပမယ့္ ကိုကို႔ရဲ့ နာမည္ကိုေတာ့ ရင္းႏွီးေနပါတယ္။ ကိုကို႔ကို ေမာင္ေၾကးမုံံလို႔ ေဆးရံုကလူေတြက နာမည္ေပးထားၾကတယ္တဲ့။ ဒါဆိုရင္ ကိုကိုက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းၿပီး ၾကည့္မဝျဖစ္ရေလာက္ေအာင္အထိကို ရူပါရံုကဖမ္းစားထားႏိုင္တယ္ ထင္တယ္။ ဟုတ္မွာပါ…ဒယ္ဒီနဲ႔မာမီကလဲ ေျပာပါတယ္။ ကိုကိုက ညီမေလးတို႔ မိသားစုထဲမွာ အေခ်ာဆံုးပဲတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုကုိ႔ကို နာမည္အရင္းေတာင္ မေပးလိုက္ရဘူးတဲ့။ ကိုကို လူ႔ဘဝ၊ လူ႔အသက္ကို ရခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က တိုေတာင္းလြန္းလို႔ပါ။ မာမီက ၁၉၈၆ မတ္လ (၁၆) ရက္ေန႔ (တနဂၤေႏြေန႔)မွာ ကိုကို႔ကို ေမြးတယ္လို႔ေျပာတယ္။ 

ဒါဆို ကိုကိုက ေႏြရာသီရဲ့ ရွင္ဘုရင္ ျဖစ္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုကို ရွင္ဘုရင္အျဖစ္ခဏေလးပဲ စံခဲ့ရတယ္ေနာ္။ (၇) ရက္၊ တစ္ပတ္ဆိုတာ တကယ့္ကို ခဏေလးပါ။ ညီမေလးကသာ ရွင္ဘုရင္လို႔ တင္စားလိုက္တာ။ တကယ္ေတာ့ ကိုကိုက ဒယ္ဒီနဲ႔မာမီ့အတြက္ ေႏြရာသီမွာ တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလႏုေအးေလ တစ္ခုပါပဲ…ကိုကိုရယ္။ ဒယ္ဒီနဲ႔မာမီက ေျပာတယ္ “ကေလးရဲ့ ႏွလံုးမွာ အေပါက္ေတြနဲ႔” လို႔ဆိုတဲ့ စကားသံကိုၾကားလိုက္ရေတာ့ သူတို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လႈပ္ခဲ့ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေဝဝါးခဲ့ၾကတယ္။ ကိုကို႔ ႏွလံုးမွာ အေပါက္ကေလးေတြပါလာတယ္တဲ့။ အဲဒီ့ကတည္းက အားလုံးသိေနၾကတယ္တဲ့… ကိုကို ၾကာၾကာမေနရေတာ့ဘူးဆိုတာ။ ကိုကို ခဏေလး လာႏႈတ္ဆက္သြားတာလုိ႔ မာမီကေျပာတယ္။ ေသခ်ာျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့လဲ အဲဒီ့အခ်ိန္တုန္းက ဒီေလာက္ထိတိုးတက္ေသးတာ မဟုတ္ေတာ့ ကိုကို႔ကို ဘယ္လိုကယ္ရမလဲ မသိၾကတာေနမွာေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုကိုေအးခ်မ္းတဲ့ေနရာကို ေရာက္သြားၿပီလို႔…ဒယ္ဒီကေျပာျပတယ္။ ကိုကို ဆံုးသြားတာ စစ္ေဆးရံုမွာဆိုေတာ့ အဲဒီ့ေဆးရံုကိုပဲ လွဴလိုက္ၾကတယ္တဲ့။ ကိုကို ေဝဒနာကို ခဏေလးပဲ ခံစားလိုက္ရတဲ့အတြက္ေတာ့ ညီမေလး ဝမ္းသာမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုကို႔ဆီမွာ အဲဒီ့ေရာဂါသာ ပါမလာခဲ့ဘူးဆိုရင္…

  “ကိုကို…ကိုကို…ကိုကို…” မၾကားႏိုင္မွန္းသိေပမယ့္ ထပ္ခါထပ္ခါ ေအာ္ေခၚေနမိတဲ့ ညီမေလးကို ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္။ ကိုကို႔ကို ညီမေလးအနားမွာေနေစခ်င္တယ္။ ကိုကို ဘာလို႔ညီမေလးကို တစ္ေယာက္တည္းထားသြားရတာလဲဟင္။ အခုေတာ့ ကိုကိုက လြတ္လပ္တဲ့ေနရာမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနေပမယ့္ ညီမေလးကေတာ့ ပိုးေမြးတဲ့ အေလွာင္ပိတ္ အခန္းထဲမွာပဲ ရွင္သန္ခဲ့ရတာ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေတာင္ရွိခဲ့ၿပီ။ ကိုကိုက ဒယ္ဒီနဲ႔မာမီရဲ့ ဒုတိယေျမာက္သားပါ။ ကိုကို႔အထက္မွာ အႀကီးဆံုးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ ကိုကိုသိရဲ့လား။ ကိုကို႔ထက္တစ္ႏွစ္ပဲႀကီးတဲ့ ကိုကို႔ရဲ့ အစ္ကိုအေၾကာင္း နားေထာင္ခဲ့ရဖူးလား။ ကိုကို႔ကိုေတာ့ ၁၉၈၇ ဇြန္လ (၁၆) ရက္ေန႔ (အဂၤါေန႔)မွာ ေမြးတယ္လို႔ မာမီကပံုျပင္ေျပာတဲ့အခါ ထည့္ထည့္ေျပာတယ္။ ကိုကို႔ကိုေတာ့ ဖြားဖြားက “Clive John” လို႔နာမည္ေပးလိုက္တယ္တဲ့။ အဂၤလိပ္နာမည္ပဲရွိတဲ့ ကိုကို႔ကို ညီမေလးက ဗမာနာမည္ပါေပးေစခ်င္ခဲ့တာပါ။

ကိုကိုက ညီမေလးတို႔ မိသားစုရဲ့ ဇြန္လမွာေမြးတဲ့ မိုးရာသီဖြားေနာက္တစ္ေယာက္ေပါ့ေနာ္။ ဒယ္ဒီက ဇူလိုက္လမွာေမြးတာဆိုေတာ့ ညီတူညီမွ်ျဖစ္သြားတာေပါ့။ မာမီနဲ႔ ကိုကိုေၾကးမံုနဲ႔က ေႏြရာသီဖြားေတြေလ…ကိုကို။ ကိုကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာကို အိမ္မွာရွိတဲ့ ရွားရွားပါးပါး အိုေဟာင္းေနတဲ့ ဓာတ္ပံုႏွစ္ပံုက သက္ေသျပေနတယ္။ ကိုကိုတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးက ဒယ္ဒီနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးကို တူၾကတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္…ကိုကိုလို႔ေခၚဖို႔အတြက္ ညီမေလး အခြင့္အေရးမရခဲ့ဘူး။ ကိုကိုက ေမြးရာပါ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါနဲ႔ ခရစ္ေတာ္၌ အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပဲ။ ကိုကို႔ကို စီရင္ခ်က္ခ်တာ ဘာလု႔ိအဲဒီ့ေလာက္ေတာင္ ေစာရတာလဲဟင္…။ 

ကိုကိုက သူရဲေကာင္းေတြနဲ႔ အတူတူ (၈၈၈၈) အေရးေတာ္ပံုအၿပီးမွာပဲ ညီမေလးတို႔ မိသားစုကို အၿပီးအပိုင္ စြန္႔ခြာသြားခဲ့တယ္ေနာ္။ ကိုကိုကေတာ့ ညီမေလးရဲ့ ရင္ထဲက သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ။ တျခားသူေတြက ကိုကို လို႔ေခၚတဲ့အသံၾကားတိုင္း ညီမေလးရဲ့ အသည္းထဲက နာက်င္ခဲ့ရတယ္။ ကိုကိုသာ ညီမေလးအနားမွာ ရွိမယ္ဆိုရင္ ညီမေလးကို လမ္းျပ ပို႔ေဆာင္ေပးလို႔ရတာေပါ့။ ညီမေလးကို သြန္သင္ ထိန္းေက်ာင္းေပးလို႔ရတာေပါ့။ ညီမေလးကို အားေပး ႏွစ္သိမ့္ေပးလို႔ရတာေပါ့။ မာမီ ခဏခဏ ေျပာျပဖူးတဲ့ ကိုကို႔ရဲ့လွဳပ္ရွားဟန္ေတြကို ညီမေလးစိတ္ကူးနဲ႔ ပံုေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ မာမီေျပာျပဖူးတဲ့ ကိုကို႔ရဲ့ ရယ္ျပံဳးမႈပံုစံေတြကို ညီမေလး မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ မာမီေျပာျပဖူးတဲ့ ကိုကို႔ရဲ့ ေရာဂါေဝဒနာကို ညီမေလး ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုကို႔ဆီမွာ အဲဒီ့ေရာဂါသာ ပါမလာခဲ့ဘူးဆိုရင္…

My Dream

မာမီက ကိုကို႔အေၾကာင္းေျပာတိုင္း မ်က္ရည္ဝဲခဲ့ရတယ္။ ဒယ္ဒီက ကိုကို႔အေၾကာင္းေျပာတိုင္း အသံေတြ တုန္ရီအက္ကြဲလာခဲ့ရတယ္။ ညီမေလးကေတာ့ ကိုကို႔အေၾကာင္းၾကားတိုင္း နားမလည္တဲ့ ပုစာၦတစ္ပုဒ္ကို အေျဖရွာေနသလို ဆြံ႔အသြားခဲ့ရတယ္။ အသိမိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕က ညီမေလးကိုေမးတယ္။ ""ေဘဘီေဂ်းက တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးလား" တဲ့။ အဲ့လိုေမးတဲ့အခါတိုင္း ညီမေလးျပန္ေျပာတာက "မဟုတ္ဘူး၊ သမီးရဲ့အေရွ႕မွာ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္" လို႔ပါ။ ဒယ္ဒီနဲ႔မာမီက အဲဒီ့ကိစၥေတြကို ေမ့ထားခ်င္တယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ ညီမေလးကေတာ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးမျဖစ္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္…ဘဝဆိုတာက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္လာတဲ့ အရာမွမဟုတ္တာ။ ကိုကိုတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မေတြ႔ဆံုလိုက္ရလို႔ ဝမ္းနည္းေပမယ့္ ကိုကိုတို႔ရဲ့ ညီမအငယ္ဆံုးေလး ျဖစ္ရတာကိုေတာ့ ညီမေလး ဂုဏ္ယူမိတယ္…"ဒီဘဝမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မဆံုေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ညီမေလးတို႔ သံုးေယာက္က ေသြးသားေတာ္စပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြပါပဲ" တကယ္လို႔သာ…ကိုကိုတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးမွာ အဲဒ့ီလို ေရာဂါဆိုးေတြ ပါမလာခဲ့ဘူးဆိုရင္…သိပ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ မိသားစုတစ္စု ျဖစ္ေနမွာေပါ့ေနာ္။