"အခ်ိန္တစ္ခုနဲ႔ ကၽြန္မ"
လူတစ္ေယာက္က ကၽြန္မကိုေျပာဖူးတယ္။ "သိသင့္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ေျပာျပမွာေပါ့" တဲ့။ အဲ့ဒီ့တုန္းက ကၽြန္မ "အင္း၊ဟုတ္ပါၿပီ။" လို႔ပဲျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ဆိုတာကို လူေတြက ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မွ မရတာ။ ကၽြန္မ ေတြးမိတာတစ္ခုက သိသင့္တဲ့အခ်ိန္ဆိုတာကို ဘယ္လိုမ်ားဆံုးျဖတ္ၾကသလဲဲ။
တစ္ခါတစ္ေလက် သူကသိသင့္ၿပီလို႔ထင္ၿပီး ေျပာျပေပမယ့္ ကိုယ့္ဘက္က
အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးတာမ်ိဳးလဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီ့အခါ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နားလည္မႈေတြလြဲသြားႏုိင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မစိတ္ထင္ေျပာရရင္ သိသင့္ၿပီဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကို တစ္ေယာက္တည္း မဆံုးျဖတ္သင့္ဘူး။
အဲေတာ့ ေမးထားတဲ့ကိစၥတစ္ခုခုကို ေျပာေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေျပာျပမယ့္သူက နားေထာင္မယ့္သူရဲ့
အေျခအေနကိုတစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ ေလ့လာသင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုးအတြက္ သင့္ေတာ္ၿပီ၊
အဆင္ေျပၿပီဆိုေတာ့မွသာ ကိုယ္အသိေပးခ်င္တဲ့ ကိစၥကိုေျပာျပသင့္ပါတယ္။
အခ်ိန္ေတြက သူ႔ဟာသူလည္ပတ္ေနတာပါ။ လူေတြကသာ အခ်ိန္ေတြကို
ကန္႔သတ္ခ်င္ေနၾက၊စီမံခန္႔ခြဲခ်င္ေနၾကတာ။ " လူေတြကို အခ်ိန္ေတြက ဘယ္ေလာက္ေတာင္
ကန္႔သတ္ေနလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စီမံခန႔္ခြဲေနလဲ ဆိုတာကိုေမ့ေနၾကတယ္။" တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုေတြးေတာင္မေတြးမိၾကပါဘူး။
ကၽြန္မလည္းအစကေတာ့ သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး။ အခုသူက အဲ့လိုစကားေလးေျပာလာမွ အခ်ိန္ဆိုတာကို
စဥ္းစားမိခဲ့တာပါ။
ကၽြန္မလဲ သာမာန္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တစ္ျခာလူူေတြလိုပဲ
အခ်ိန္ကို ကန္႔သတ္ခ်င္မိတယ္၊ ထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္မိပါတယ္။ "တစ္ခါတစ္ေလဆို ကိုယ့္အခ်ိန္ကိုပဲ
ထိန္းခ်ဳပ္ရံုတင္မဟုတ္ဘဲ သူ႔အခ်ိန္ကိုပါ ထိန္းခ်ဳပ္ကန္႔သတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားမိခဲ့တယ္။"
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မေသခ်ာ ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့ အဲဒီ့အရာက ဘယ္လိုမွ လက္ခံႏိုင္စရာေကာင္းတဲ့
ကိစၥ မဟုတ္ဘူးေလ။
"လူတစ္ေယာက္ရဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ေနာက္လူတစ္ေယာက္က
ပိတ္ပင္တားျမစ္တာဟာ ကၽြန္မ အမုန္းဆံုးလုပ္ရပ္တစ္ခုပါပဲဲ။" ကၽြန္မဘဝမွာလဲ အခ်ိန္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးကန္႔သတ္ခံေနရတယ္။
တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကၽြန္မရဲ့အခ်ိန္ေတြကို စီမံခန္႔ခြဲတာကိုခံေနရပါတယ္။ အခုပဲၾကည့္ေလ…..ကၽြန္မကို
သူက သိသင့္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ဖို႔ ေစာင့္ခိုင္းထားတယ္။ ဒါကိုကၽြန္မကလဲ "ကၽြန္မရဲ့အခ်ိန္ကို
ကန္႔သတ္တာမ်ိဳးလို႔ မထင္ဘဲ ကၽြန္မကေတာင္ သူ႔ကို အခ်ိန္တစ္ခုအထိ ေစာင့္ေနေပးမွာပါလို႔………………."
No comments:
Post a Comment