အစကေန ေျပာရမယ္ဆို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကေန စရလိမ့္မယ္။
Tuesday, August 14, 2018
Wednesday, September 14, 2016
ကိုယ္ မေသာက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဝိုင္
"ကိုယ္
မေသာက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဝိုင္"
အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ
ထုတ္သံုးမိတဲ့
ျဖဴစင္ျခင္းေတြကုိ
ေန႔ေန႔ညည
ေလွ်ာ္ဖြတ္ေနရလို႔…
လက္ေတြလည္း
ေအးစက္ၿပီး ႏူးေနၿပီ။
အႏွစ္ႏွစ္အလလ
ေပ်ာက္ကြယ္ေနတဲ့
ရယ္ေမာျခင္းေတြကို
အသက္ျပန္သြင္းဖုိ႔
မၾကာမၾကာဆိုသလို
ဟာသကားေတြၾကည့္ၿပီး
လူလည္း
ဂ်ိဳကာရုပ္ျဖစ္ေနၿပီ။
အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ
ခ်ဳပ္ကိုင္ခံေနရတဲ့
ႏွလံုးသားတစ္ခု
လြတ္လပ္စြာသံစံုျမည္ဟီးဖို႔
ခဏခဏ
ခရီးေတြ ထြက္ရပါမ်ားၿပီး
လူလည္း
ဒ႑ာရီခရီးသည္ကို ျဖစ္လို႔။
အႏွစ္ႏွစ္အလလၾကာေအာင္
သိမ္းထားရတဲ့
ႏွစ္ခ်ိဳ႕ေနတဲ့
ဝိုင္ ပုလင္းကိုလည္း
ကိုယ္ဟာထိုင္ေငးရင္း…
သူ႔ရဲ့
အရသာကို
စိတ္ကူးနဲ႔
ျမည္းစမ္းၾကည့္ေနတာ
အႏွစ္ႏွစ္အလလၾကာခဲ့ေပါ့။
(8.July.2016)
အမည္မရွိကဗ်ာ
"အမည္မရွိကဗ်ာ"
အတိတ္မွာ ငါ…
ဘာမွားခဲ့လည္းဆိုတာ
လည္ျပန္လွည့္ၾကည့္ရင္း
လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့မိေတာ့
ပစၥဳပၸန္မွာ…
ခလုတ္တိုက္မိၿပီး
အနာဂတ္ထဲ
ေမွာက္လဲတယ္။
(11.July.2014)
မသဲကြဲဘူး
"မသဲကြဲဘူး"
မသဲကြဲဘူး
ကိုယ္နာမည္ရဖို႔အတြက္
လုပ္ေနတာလား
ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္
လုပ္ေပးေနတာလား
မသဲကြဲဘူး။
ကိုယ္ဂုဏ္တက္ဖို႔အတြက္
လုပ္ေနတာလား
ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြအတြက္
လုပ္ေပးေနတာလား
မသဲကြဲဘူး။
ကိုယ္ေကာင္းစားဖို႔အတြက္
လုပ္ေနတာလား
ကိုယ့္လူမ်ိဳးေတြ
ေကာင္းစားဖို႔အတြက္ လုပ္ေပးေနတာလား
မသဲကြဲဘူး။
ကိုယ္ေနရာရဖို႔အတြက္
လုပ္ေနတာလား
ကိုယ့္ႏိုင္ငံ
ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ လုပ္ေပးေနတလား
မသဲကြဲဘူး…
ဘယ္ေတာ့မွ
မသဲကြဲခဲ့ဘူး…
တခါတေလမွာ
ကိုယ္က်ိဳးအတြက္
လူမ်ိဳးေရးက
ေခါင္းစဥ္တပ္ခံရသလို
တခါတေလမွာ
ဘာသာေရးက
ခုတံုးလုပ္ခံရတယ္။
မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့
ေနရာယူခ်င္၊
ေနရာလိုခ်င္တဲ့ လူေတြေၾကာင့္
ႏိုင္ငံ
ဟာ ခဏခဏ စေတးတာခံရတယ္။
(27.July.2016)
Subscribe to:
Comments (Atom)