"ကိုယ္
မေသာက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဝိုင္"
အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ
ထုတ္သံုးမိတဲ့
ျဖဴစင္ျခင္းေတြကုိ
ေန႔ေန႔ညည
ေလွ်ာ္ဖြတ္ေနရလို႔…
လက္ေတြလည္း
ေအးစက္ၿပီး ႏူးေနၿပီ။
အႏွစ္ႏွစ္အလလ
ေပ်ာက္ကြယ္ေနတဲ့
ရယ္ေမာျခင္းေတြကို
အသက္ျပန္သြင္းဖုိ႔
မၾကာမၾကာဆိုသလို
ဟာသကားေတြၾကည့္ၿပီး
လူလည္း
ဂ်ိဳကာရုပ္ျဖစ္ေနၿပီ။
အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ
ခ်ဳပ္ကိုင္ခံေနရတဲ့
ႏွလံုးသားတစ္ခု
လြတ္လပ္စြာသံစံုျမည္ဟီးဖို႔
ခဏခဏ
ခရီးေတြ ထြက္ရပါမ်ားၿပီး
လူလည္း
ဒ႑ာရီခရီးသည္ကို ျဖစ္လို႔။
အႏွစ္ႏွစ္အလလၾကာေအာင္
သိမ္းထားရတဲ့
ႏွစ္ခ်ိဳ႕ေနတဲ့
ဝိုင္ ပုလင္းကိုလည္း
ကိုယ္ဟာထိုင္ေငးရင္း…
သူ႔ရဲ့
အရသာကို
စိတ္ကူးနဲ႔
ျမည္းစမ္းၾကည့္ေနတာ
အႏွစ္ႏွစ္အလလၾကာခဲ့ေပါ့။
(8.July.2016)
No comments:
Post a Comment