"ရွိေနသင့္ေသးရဲ့လား....."
မေန႔ညက ၁၁နာရီေလာက္မွ အိပ္ျဖစ္ေတာ့ မနက္က ေနာက္က်မွ
ႏိုးတယ္။ မနက္ပိုင္း မိုးကလဲ ေကာင္းေနေတာ့ အိပ္ယာထဲမွာပဲ ေကြးေနတာ ၉နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ
အေမလာႏႈိးလို႔ မထခ်င္ပဲ ထခဲ့ရတယ္။ ညကအိမ္မက္ဆိုးေတြမက္လို႔ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ အဲဒီ့အိမ္မက္ေတြကို
ေမ့ပစ္ဖို႔အတြက္ မိုးလင္းတိုင္းလုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မဖုန္းထဲက ဓာတ္ပံုေလးကိုၾကည့္ဖို႔
ဖုန္းဖြင့္လိုက္ေတာ့…..
Missed Call ႏွစ္ခုေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း
ည ၁နာရီေလာက္က ဆက္ထားတာ။ ကၽြန္မစိတ္ထဲထူးဆန္းေနတာနဲ႔ပဲ သူ႔ဆီကိုဖုန္းျပန္ေခၚလိုက္တယ္။
အဲဒီ့ေတာ့မွ ကၽြန္မသိလိုက္ရတာက ဒီေန႔မနက္မိုးက ကၽြန္မ မၾကားခ်င္တဲ့ သတင္းကို ယူေဆာင္လာတယ္
ဆိုတာပဲ။
“ဒီၿငိမ္းလင္းတို႔ကို ညကလာေခၚသြားတယ္”တဲ့။
ကၽြန္မအံ့ၾသသြားတယ္။ ဘယ္စကားကစေျပာရမလဲေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ေခါင္းတစ္ခုလံုးလည္း ထူပူသြားတယ္။
ခက္ေတာ့တာပဲ။ ဒါမ်ိဳးက လံုးဝမျဖစ္သင့္ဘူးေလ။ သူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္မကိုစိတ္ပူလို႔ ညကလွမ္းၿပီး
ဖုန္းဆက္တာတဲ့။ ေက်းဇူးပါပဲ…သူငယ္ခ်င္းရယ္
အဲဒီ့စကားၾကားၿပီးတဲ့ေနာက္ ဘာလုပ္ရမလဲ စဥ္းစားေနတုန္း
သူက “စည္သူ႔ဆီကို ဖုန္းဆက္လိုက္၊ သူက အဲဒီ့အေၾကာင္းေတြပိုသိတယ္”တဲ့။ ဒီေန႔က်င္းပမယ့္ပြဲရွိတာကို
ကၽြန္မၾကားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပြဲက်င္းပဖို႔ကို လုပ္ခြင့္မေပးဘူးလို႔ ဟိုတစ္ေန႔က သတင္းနားေထာင္ရင္း
ၾကားလိုက္ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းကို ကၽြန္မသိပါတယ္။ သူတို႔က ရဲရင့္တယ္၊
ျပတ္သားတယ္။ ေနာက္ၿပီး လြယ္လြယ္နဲ႔ လက္လႊတ္တတ္တဲ့ လူေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုလည္း ကၽြန္မယံုၾကည္ထားတယ္။
ဖုန္းဝင္သြားေတာ့ စည္သူနဲ႔လဲ ဖုန္းေျပာျဖစ္တယ္။
သစ္လြင္နဲ႔လဲ ဖုန္းေျပာလိုက္ရတယ္။ အဲဒီ့ေတာ့မွ ဘယ္သူေတြပါသြားလဲဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ
သိလိုက္ရတယ္။ တကယ္ပါပဲ။ လာေခၚသြားတဲ့လူေတြနဲ႔ ေခၚဖို႔လႊတ္လိုက္တဲ့လူေတြကို ကၽြန္မေတာ္ေတာ္
စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ဘာမဟုတ္တာေလးကို အေၾကာင္းျပၿပီး ေခၚသြားၾကတယ္။
ဒီသတင္းၾကားၿပီးတဲ့ေနာက္ ကၽြန္မရင္ထဲက ေမးခြန္းေလးတစ္ခု
ထြက္က်လာတယ္…..
“ကၽြန္မတို႔ရဲ့ လြတ္လပ္တယ္ဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေနတဲ့
ႏိုင္ငံမွာဒါမ်ိဳးေတြ ရွိေနသင့္ေသးရဲ့လား”
(7/7/2012)
နရီ
No comments:
Post a Comment