"မထင္မွတ္ထားတဲ့ အေျပာင္းအလဲ"
ကၽြန္မ ဒီေန႔ည အင္တာနက္သံုးေနတုန္း သူနဲ႔ေတြ႔ျဖစ္တယ္။ သူဆိုတာက တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ကၽြန္မနဲ႔ လက္ထပ္ဖို႔အထိ ေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရတဲ့ လူတစ္ေယာက္။ သူနဲ႔ကၽြန္မက ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ။ ၃ တန္းေလာက္အထိအတူတူ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲ့ဒီ့တုန္းကေတာ့ သိပ္မခင္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ ႏႈတ္ဖ်ားမွာေတာ့ သူ႔နာမည္ကို အမ်ားဆံုးၾကားရတာပဲ။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ သူငယ္ငယ္တုန္းက ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ကေလးေလးေတြဆိုေတာ့ ျဖဴစင္တယ္၊ ႐ိုးသားတယ္၊ ေနာက္ၿပီး အပူအပင္ကင္းတယ္။ (စာမရတာကလြဲလို႔ေပါ့ေလ) သူနဲ႔ ဒီအတိုင္း သူငယ္ခ်င္းလိုခင္ရတာကိုပဲ ဂုဏ္ယူတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆို ကၽြန္မက ဆရာမသမီးဆိုေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေပါင္းအသင္းမလုပ္ဘူး။ အနားသိပ္မကပ္ရဲၾကဘူး။ ႐ွိန္တာေပါ့ေလ။
ဒီလိုနဲ႔
ကၽြန္မလဲေက်ာင္းေျပာင္းေရာ တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကြဲသြား႐ံုတင္မကဘူး
သူနဲ႔လဲကြဲခဲ့တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က ကြဲသြားတာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ ေရာက္မွျပန္ေတြ႔ျဖစ္တယ္။
ျပန္ေတြ႔ေတာ့ ကၽြန္မအရမ္းကိုေပ်ာ္ေနမိတယ္။ ဘာေၾကာင့္အဲေလာက္ေပ်ာ္ေနမွန္းကို
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္မသိခဲ့ေပမယ့္ ကၽြန္မ အေမကေတာ့ ရိပ္မိခဲ့တယ္။
ဘယ္လိုကေနဘယ္လိုစလိုက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းလဲေတာ့ သိပ္မမွတ္မိေပမယ့္ သူနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ေန႔ကေတာ့
သူ႔ေမြးေန႔ဆိုတာ ကၽြန္မသတိရမိတယ္။ သူက ကၽြန္မနဲ႔ လူမ်ိဳးလဲမတူ ဘာသာလဲမတူ။ သူက
ကရင္လူမ်ိဳး၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ကိုးကြယ္တယ္။ ကၽြန္မက ဗမာလူမ်ိဳး၊ ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္တယ္။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ဒါေတြက
အေသးအဖြဲကိစၥေတြပါလို႔ ေတြးခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ယံုၾကည္ခ်က္အတိုင္း
ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကတယ္။
သူ႔အိမ္နဲ႔
ကၽြန္မအခုတက္ေနတဲ့ေက်ာင္းကနီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ေတြ႔ရဖို႔က အဆင္ေျပတယ္။ ေက်ာင္းကို
နည္းနည္းေစာထြက္လာၿပီး သူနဲ႔အတူ အခ်ိန္ကုန္ေလ့႐ွိတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္
အေအးဆိုင္သြားထိုင္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ သူ႔အိမ္မွာေတြ႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ့မွာ
ျပႆနာကစေတာ့တာပဲ။ သူ႔အမိုးကအၿမဲအိမ္မွာ႐ွိတယ္ေလ။ ေနာက္ၿပီး သူ႔ညီမကလဲ
ဇာတ္ပို႔သိပ္ေကာင္းတာ။ အဲဒီ့ေတာ့မွ ဝတၳဳကပိုၿပီးအသက္ဝင္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့
သူ႔အမိုးက ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို သိသြားတယ္။
"အို…………ျပႆနာေတြတက္……အို…………ျပႆနာေတြတက္"
မွတ္မိပါေသးတယ္။
မိုးအရမ္း႐ြာေနတဲ့ေန႔တစ္ေန႔ ကားဂိတ္မွာ တစ္နာရီေလာက္ မတ္တပ္ရပ္ေစာင့္လိုက္ရတာကို။
အဲဒီ့ေန႔က သူတကယ္ေရာက္မလာခဲ့ဘူး။ ေနာက္ေန႔ေတြ႔ေတာ့မွ သူ႔ကို ရန္ေတြ႔လိုက္တယ္။ ဒီေတာ့
သူက…
"အမိုးက
အိမ္တံခါး ေသာ့ပိတ္ထားလို႔။ ၿပီးေတာ့ ေသာ့ယူသြားတယ္ကြာ……အိမ္မွာေသာ့မ႐ွိေတာ့
ဘာနဲ႔ဖြင့္ၿပီးထြက္ခဲ့ရမွာလဲ။ သူျပန္လာေအာင္ေစာင့္ရတာေပါ့။ သူက
အခ်စ္နဲ႔ခ်ိန္းထားတယ္ဆိုတာ သိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မသြားခိုင္းတာေနမွာ။"
သူ႔ဆီကဒီလိုစကားမ်ိဳးၾကားလိုက္ရေတာ့
ေတာ္ေတာ္အံ့ဩမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မသူ႔အမိုးကို သေဘာမက်ပါ။ သူ႔ညီမဆိုေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့။
ကၽြန္မကသာ ေဖာ္ေဖာ္ေ႐ြေ႐ြနဲ႔ သူတို႔ကိုဆက္ဆံတာ
သူတို႔ကကၽြန္မကိုေတာ္ေတာ္ၾကည့္မရျဖစ္ေနၾကတယ္။ ျဖစ္မွာေပါ့။ ကၽြန္မခ်စ္သူက
ကၽြန္မနဲ႔သူ႔အေၾကာင္းေတြအကုန္လံုးကို ေျပာျပေနတာကိုး။
ဒီလိုနဲ႔
အခ်ိန္ေတြၾကာလာေတာ့ သူ႔အမိုးက ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုျဖတ္ဖို႔ တြန္းအားေပးလာပါေရာ။
သူ႔ကုိသေဘာတူထားတဲ့ မိန္းကေလး႐ွိတယ္တဲ့။ သူငယ္ခ်င္းရဲ့သမီးတဲ့ေလ။ ဒီေတာ့
ကၽြန္မဘာလုပ္ရမွာလဲ။ သူ႔ကိုလက္လႊတ္ဖို႔ပဲ႐ွိေတာ့တာေပါ့။ သူ႔ကို ကၽြန္မတကယ္ေတာ့
လက္မလႊတ္ႏုိင္ဘူး။ ကၽြန္မရဲ့ခ်စ္စိတ္ေတြနဲ႔ပဲ သူ႔ကိုသိမ္းပိုက္ထားလိုက္ခ်င္ခဲ့တာပါ။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္မရဲ့မာနကိုထိခုိက္လာခဲ့ေတာ့ ကၽြန္မ မလႊတ္ခ်င္ဘဲ
လႊတ္ခ်ခဲ့ရတယ္။
လမ္းခြဲဖို႔ကိစၥကို
ကၽြန္မစိတ္တိုင္းက် ဆံုးျဖတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ သူ႔ကိုအရမ္းသနားမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတစ္ခြန္းမွမေျပာခဲ့ဘူး။ သူမတားခဲ့ဘူး။
ကၽြန္မစိတ္တိုင္းက် သူလိုက္ေလ်ာခဲ့တယ္။ ကၽြန္မဘဝမွာ ခ်စ္လ်က္နဲ႔လမ္းခြဲရတာေလာက္
မုန္းတာဘာတစ္ခုမွမ႐ွိဘူး။ သူသိပါတယ္ ကၽြန္မသူ႔ကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲဆိုတာကို။
သူကၽြန္မကိုေကာ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲဆိုတာေတာ့ ကၽြန္မအျပင္ သူ႔မိသားစုေတြလည္းသိပါတယ္။
လမ္းခြဲၿပီးတဲ့ေနာက္
သူတစ္ေယာက္တည္းေနရတာ အဆင္ေျပေအာင္ ကၽြန္မေ႐ွာင္ေနေပးပါတယ္။
ကၽြန္မရည္းစားရသြားၿပီလို႔ သတင္းလႊင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါမွ သူ႔အမိုးေပ်ာ္႐ႊင္ရမွာေလ။
ကၽြန္မနဲ႔သူ႔သားကို သေဘာမတူဘူးေျပာတုန္းက မ်က္ရည္ေတြေျမခခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို
အခုေတာ့ ကၽြန္မအေပ်ာ္ေတြေပးႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မကိုျမင္ရင္ မ်က္ႏွာလႊဲတတ္တဲ့
သူ႔ညီမကိုလဲ ကၽြန္မကိုျပံဳးျပလာေအာင္ ကၽြန္မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္
သူစိတ္ခ်မ္းသာမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္မသိပါတယ္။ သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လို
ျပန္ခင္ဖို႔ဆိုတာက ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့အလုပ္တစ္ခုပါ။ ကၽြန္မနဲ႔
သူအေနေဝးသြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္မလႊင့္လိုက္တဲ့သတင္းအမွားကို
သူယံုၾကည္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ သူ႔အိမ္ကေပးစားတဲ့ မိန္းကေလးနဲ႔တြဲခဲ့တယ္ထင္တယ္။
ကၽြန္မ သူ႔ကိုအျပစ္မေျပာပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆို
အဲဒီ့ေနာက္မွာ ကၽြန္မလဲ ကၽြန္မအရမ္းခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့လိုပါ။ ဒါေပမယ့္……ကၽြန္မ သူ႔ကို
အဲဒီ့ကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး စကားလံုးဝမဟခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဟိုတစ္ေန႔က Gtalk မွာေတြ႔ေတာ့
စကားအေကာင္းေျပာေနရင္းနဲ႔ သူ႔ရဲ့အခုခ်စ္သူအေၾကာင္းေတြလာပြားသြားတယ္။ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္အံ့ဩသြားမိတယ္။
ကၽြန္မသိတဲ့ ကၽြန္မခ်စ္ခဲ့ဖူးသူက အဲလိုလူစားမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္မယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္
ကၽြန္မကိုသူေတာ္ေတာ္မ်ား နာက်ည္းေနၿပီလားမသိဘူးေလ။
ကၽြန္မတြဲခဲ့ဖူးသမွ်ေတြထဲမွာ သူ႔ကို အယံုၾကည္ဆံုးနဲ႔
အခ်စ္ဆံုးပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုိမ်ိဳးေတြၾကားလိုက္ရေတာ့ ကၽြန္မယံုၾကည္မိခဲ့တဲ့သူ ေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာ
ကၽြန္မသိလိုက္ရတယ္။ သူကေျပာပါတယ္။ သူ႔ေကာင္မေလးေၾကာင့္ သူေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားတာပါတဲ့။
အမွန္တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မအယူသီးေနတာပါ။ ကၽြန္မကိုသူအခုထိခ်စ္ေနေသးတယ္လို႔ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာထင္ေနတယ္။
သူ႔ရင္ထဲမွာဘာေတြ႐ွိေနတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္မကသိေနလိုပဲ။
အခုေျပာေနတာေတြက ကၽြန္မကိုလိမ္ေနတယ္လို႔ထင္ေနမိတယ္။ ကၽြန္မသူ႔ကိုပစ္ထားခဲ့ပါေစ…သူကၽြန္မကို
ခ်စ္ေနမွာပါဆိုတဲ့ အစြဲကိုဘယ္လိုေဖ်ာက္ပစ္ရပါ့မလဲ……အဲဒီ့အစြဲေၾကာင့္ပဲ သူလိုလူက ေျပာင္းလဲသြားေတာ့
ကၽြန္မတုန္လႈပ္ခဲ့ရတာေပါ့။
ဘဝမွာ…… မထင္မွတ္ထားတာေတြက ျဖစ္လာတတ္သလို ထင္မွတ္ထားတာေတြကလည္း
ေျပာင္းလဲသြားတတ္တယ္။
(17 July 2012)
နရီ
No comments:
Post a Comment